Jak powstaje uzależnienie?

Problem zależności od różnych substancji psychoaktywnych (narkotyków i alkoholu) jest być może jednym z naczelnych problemów współczesnej kultury. Chodzi tu o wykraczające poza okazjonalne, towarzyskie czy ceremonialne używanie substancji przez osoby dorosłe i młodzież. 

Niestety współcześnie coraz częściej używanie substancji traktuje się jako "styl życia", wybór pewnej "drogi życiowej", a nie jako patologiczne rozwiązanie w ramach osobowości człowieka. Rzadko stawia się pytania: a czemu ktoś pije? po co mu stan odurzenia narkotycznego?

Leczenie uzależnienia jest procesem trudnym, długotrwałym, a rokowania nie są zbyt dobre. Niestety duża część osób trafiających do leczenia (a nie są to wszyscy uzależnieni) wypada z terapii i wraca do brania/picia. Poza tym dość pokaźny odsetek osób uzależnionych wraca do zachowań nałogowych po zakończeniu leczenia. Uzależnienie jest natomiast - potencjalnie - chorobą śmiertelną.

Trudności w procesie leczenia związane są również z tym, że uzależnienie rozwija się w kontekście życia i osobowości konkretnego człowieka. Dlatego leczenie bywa długotrwałe i powinno dotyczyć jak najszerszego zakresu tematów związanych z życiem pacjenta.

Zapraszam do zapoznania się z krótkim artykułem na ten temat na stronie Centrum Dobrej Terapii MIND ART:

Jakub Przybyła

Uzależnienie w kontekście życia i osobowości człowieka.

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

Gabient Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Fot. M. Augustyn

Psycholog Kraków

Bliskość i psychologiczna separacja

W zeszłym roku ukazała się w języku polskim niezwykle wartościowa książka Louise J. Kaplan Jedność i oddzielenie (Koszalin, 2014). Książka ta powinna zainteresować zarówno terapeutów, szczególnie tych o psychodynamicznym zacięciu, ale może przede wszystkim rodziców.

Kaplan opisuje w swojej książce niezwykle trudny i znaczący proces narodzin psychologicznych dziecka. Chodzi tu o rozwój w pierwszych dwóch latach życia dziecka: od symbiozy z matką, aż do psychologicznej indywidualności. W swoim opisie oparła się głównie o ustalenia i teorię Margaret Mahler na temat tych wczesnych etapów życia ludzkiego.

Książka jest napisana niezwykle przystępnym językiem i na pewno ułatwi zrozumienie wielu mamom tego, co dzieje się w główkach ich małych dzieci. Jest jednak ważną pozycją dla terapeutów. Według nowszych ustaleń psychoanalityków, w okresie nastoletnim, proces separacji i narodzin indywidualności powtarza się. To, w jaki sposób przebiegnie, zależne jest zapewne od tych wczesnych wydarzeń w wieku niemowlęcym. Inną ważną i praktyczną sprawą jest fakt występowania dylematów i lęków związanych z bliskością u wielu dorosłych, zarówno w nerwicach, jaki i zaburzeniach osobowości. W tej drugiej kategorii przypadków jest to może nawet poważniejszy problem. Bliskości można tam pragnąć, ale bać się również, że każda bliskość będzie zawłaszczająca i ograniczająca. Te dylematy mogą stać się materiałem do długiej pracy w relacji terapeutycznej.

 Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora, prawa zastrzeżone.

Psycholog Kraków

Mentalizacja i zdolność do psychologizacji

Wśród wielu trudności, z jakimi borykają się ludzie, cześć z nich można by opisać jako trudności w psychologizowaniu swoich doświadczeń. Co to oznacza? Chodzi tu o pewien specyficzny rodzaj trudności związany z problemami w opisie siebie, swoich przeżyć, emocji, myśli itp. Jest to trudność w mówieniu o sobie i innych, jako o kimś kto ma stany psychiczne, uczucia, wyobrażenia. Trudność tą określa się mianem kiepskiej psychologizacji, albo słabej mentalizacji. Mentalizacja jest zatem umiejętnością symbolicznego przeżywania świata; umiejętnością dostrzegania własnego umysłu, oraz umysłów innych ludzi.

Problemy w mentalizowaniu pojawiają się, jako wynik pewnych deficytów rozwojowych. Mogą być jednak także efektem pewnej obronnej strategii - niepatrzenia w siebie, odcinania się od uczuć.

Psychoterapia, a szczególnie psychoterapia psychodynamiczna wspomaga umiejętność psychologizacji. Jest niewątpliwie jednym z czynników leczących terapii psychologicznej.

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego w Krakowie:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora, prawa zastrzeżone

Psycholog Kraków

Psychoterapia psychodynamiczna

Psychoterapia psychodynamiczna to rodzaj oddziaływań leczniczych opartych o teorię i praktykę psychoanalizy. Rożni się ona jednak od samej psychoanalizy, choć czasem można o niej mówić wymiennie, jako o psychoterapii psychoanalitycznej. Główna różnica polega na częstotliwości spotkań. Tradycyjna psychoanaliza była rodzajem niezwykle intensywnego leczenia: odbywała się cztery, pięć razy w tygodniu.

Psychoterapia psychodynamiczna jest z reguły terapią długoterminową o częstotliwości od 1 do 3 spotkań w tygodniu. Częstsze spotkania zalecane są w przypadku poważniejszych problemów, głównie zaburzeń osobowości, choć nie tylko. Badania naukowe, szczególnie prowadzone przez zespoły Otto Kernberga, Glena Gabbarda i Petera Fonagy wykazały wysoką skuteczność oddziaływań psychodynamicznych.

Terapia psychodynamiczna jest również metodą leczenia stosowaną przeze mnie w ramach usług psychologicznych w Gabinecie.

Zapraszam na stronę Gabinetu:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Budynek Gabinetu IMAGO, fot. autora.

Psycholog Kraków

Psychoterpia w drugiej połowie życia

Nie dawno pisałem na temat psychoterapii, a właściwie psychoanalizy, osób w wieku podeszłym (Psychoanaliza i starzenie się). Tym razem chciałbym polecić artykuł Marcina Sękowskiego dotyczący właśnie tego tematu. Autor szeroko przedstawia trudności, z jakimi borykają się osoby starsze, jak również pewne problemy związane z ich obecnością w psychoterapii:

Marcin Sękowski

Psychodynamiczna psychoterapia osób w drugiej połowie życia

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora, prawa zastrzeżone.

Psycholog Kraków

Centrum Psychoterapii

Centrum Psychoterapii

W samym centrum Krakowa przyjmuje zespół doświadczonych psychologów i psychoterapeutów. Specjalizujemy się w psychoterapii dzieci, młodzieży, oraz dorosłych. Dokładną ofertę pomocy psychologicznej można znaleźć na stronie internetowej:

Centrum Psychoterapii PROPOSITO

Nasi specjaliści:

mgr Anna Rais

mgr Anna Stypuła

mgr Katarzyna Skucha

mgr Karol Michalski

mgr Jakub Przybyła

Zapraszamy do kontaktu telefonicznego bądź mailowego (informacje o kontakcie na stronie PROPOSITO)

Zapraszam również na stronę Gabinetu Psychologicznego wchodzącego w skład Centrum:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

oraz 

PRACOWNI TERAPII DZIECKA

fot. autora, prawa zastrzeżone

Mit neurotyka

Kolejną pozycją Jacquesa Lacana, która ukazała się w języku polskim (po Imionach Ojca i Seminarium III "Psychozy"), jest Mit indywidualny neurotyka (2015, PWN). To zebranie trzech krótkich tekstów Lacana, o tyle ciekawych, co enigmatycznych - jak na niego przystało.

Na samym początku tytułowego tekstu Lacan próbuje dookreślić miejsce i znaczenie psychoanalizy w dyskursie wiedzy. Pozwolę sobie przytoczyć ten długi fragment dla prezentacji pewnego rozumienia tego, czym jest psychoanaliza:

"Psychoanaliza, muszę to przypomnieć na wstępie, jest dyscypliną, która w zbiorze nauk ukazuje się nam wraz z pozycją naprawdę osobliwą. Mówi się często, że nie jest nauką sensu stricte, co wydaje się implikować - na zasadzie kontrastu - iż jest po prostu sztuką. To błąd, jeśli rozumie się przez to, że nie jest niczym innym jak jakąś techniką, jakąś metodą operacyjną, jakimś zbiorem recept. Jednakowoż nie jest błędem, jeśli używa się tego słowa sztuka, w sensie, w jakim używało się go w średniowieczu, kiedy mówiło się o sztukach wyzwolonych (...).

Trudno nam oczywiście dzisiaj uchwycić funkcję i doniosłość owych wymienionych sztuk wyzwolonych w życiu i myśli średniowiecznych mistrzów. Niemniej jest pewne, że to, co je charakteryzuje i odróżnia od nauk, które się z nich wywodziły, to fakt, że utrzymują one na pierwszym planie to, co może nazywać się fundamentalnym stosunkiem do miary człowieka. Otóż psychoanaliza jest obecnie bodaj jedyną dyscypliną, która jest porównywalna z tymi sztukami wyzwolonymi ze względu na to, co zachowuje ona z tego stosunku miary człowieka względem samego siebie - stosunku wewnętrznego, zamkniętego w sobie samym, niewyczerpywalnego, cyklicznego, który zawiera się par excellence w posługiwaniu się mówieniem.

Oto dlaczego doświadczenie analityczne nie jest w sposób rozstrzygający obiektywizowalne. Implikuje ono zawsze w łonie siebie samego wyłonienie się pewnej prawdy, która nie może być powiedziana, ponieważ tym, co ją konstytuuje, jest mówienie, i że należałoby poniekąd powiedzieć samo mówienie, co jest w ścisłym  rozumieniu tym, co nie może zostać powiedziane jako mówienie."

Lacan stwierdza, że psychoanaliza wydobywa prawdę podmiotu odnosząc się do mówienia, tzn. indywidualnego, swoistego i niepowtarzalnego "języka" podmiotu. To mówienie jest różne względem mowy, która jest językiem powszechnym. Chociaż w pewnym sensie, to mówienie, wyłanianie się pewnej prawdy, nie może zostać powiedziane jako mówienie...

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

Gabinet Psychoterapii IMAGO

gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora, prawa zastrzeżone.

Psycholog Kraków