Z
przyjemnością informuję, że właśnie ukazał się mój nowy tekst. Został opublikowany w najnowszym numerze czasopisma "Psychiatria".
Niestety dostęp do artykułu jest płatny. Mimo to zapraszam do lektury:
 |
| Fot. autora |
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą neuronauka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą neuronauka. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 2 czerwca 2020
poniedziałek, 5 lutego 2018
Psychoanaliza, neuronauka i neuropsychoanaliza
Zapraszam do zapoznania się z moim artykułem, który ukazał się w zeszłym roku w czasopiśmie Psychiatria.
Zapraszam również na stronę internetową Gabinetu w Krakowie:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
poniedziałek, 12 września 2016
Neuroplastyczność
Jednym z najważniejszych zjawisk w rozwoju psychoterapii jest powiązanie jej z wynikami badań neuronauki. Wprawdzie nie usprawnia to znacząco samego procesu terapii, ale dzięki temu psychoterapia zyskuje naukową legitymizację pokazującą, że nie jest ona "szamanizmem" i świecką formą spowiedzi czy egzorcyzmów, ale skuteczną formą LECZENIA zaburzeń sfery psychologicznej.
Chciałbym polecić artykuł Wiesława Sikorskiego dotyczący zjawisku neuroplastyczności w kontekście właśnie uprawiania psychoterapii i jej skuteczności, a w efekcie, również korzystania z niej. Choć nie ze wszystkimi wnioskami autora mogę się zgodzić, to myślę, że warto zapoznać się z cytowanymi przez niego rezultatami badań. Ważne jest aby pamiętać jednak o tym, o czym pisze autor w zakończeniu swojego artykułu: metody badań mózgu są dalekie od doskonałości, więc i efekty poznawcze uzyskane tą drogą muszą być dalekie od jasności.
Wiesław Sikorski
Zapraszam na stronę Gabinetu Psychoterapii w Krakowie:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Fot. pobrane z internetu |
poniedziałek, 5 września 2016
Neurobiologiczne podstawy psychoterapii
Jednym z elementów mojej pracy i działalności w ramach praktyki psychoterapeutycznej jest stałe poszerzanie wiedzy dotyczącej człowieka, jego życia i funkcjonowania psychicznego. Efektem tego są poszukiwania teoretyczne, które czasami przybierają postać artykułów naukowych.
Chciałbym Państwa zaprosić do zapoznania się z nowy artykułem napisanym w ramach działalności gabinetu, dotyczącym neuronauki i neuropsychoanalizy, Artykuł ukazał się w najnowszym numerze czasopisma Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego Psychoterapia.
Jakub Przybyła
Zapraszam również na stronę Gabinetu:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Fot. pobrano ze str.: akil |
poniedziałek, 25 lipca 2016
Psychoanaliza, neuronauka i superego
Pisałem już wcześniej na temat związków terapii psychoanalitycznej i psychodynamicznej z neuronauką, a przez to, z szeroką, akceptowaną przez wszystkich, nauką. Tutaj przedstawiam kolejne doniesienie na ten temat. Rozwój nauk o mózgu raczej potwierdza, i zapewne potwierdzał będzie, wnioski wyprowadzane z terapii analitycznych prowadzonych od ponad stu lat przez rzeszę psychoanalityków i psychoterapeutów. Dane te, choć pewnie wciąż się o tym mało dyskutuje, muszą również podważyć wizję człowieka, oraz wizję psychoterapii, jaką posługuje się paradygmat poznawczo - behawioralny. Zapraszam do zapoznania się z doniesieniem:
poniedziałek, 13 czerwca 2016
Moralność, mózg i psychoanaliza
Patricia Churchland napisała książkę, przetłumaczoną na język polski, pt. Moralność mózgu. Co neuronauka mówi o moralności? To dość wartościowa i ciekawa pozycja. Można znaleźć tam informacje o hormonach - oksytocynie i wazopresynie, które odpowiadają za empatyczne, troskliwe i opiekuńcze zachowania ssaków. Można tam również znaleźć informacje o mózgu społecznym, neuronach lustrzanych itp. Czy jednak książka poszerza jakoś możliwość zrozumienia tego, czym jest moralność? Jak się zmienia w cyklu życia, od czego zależy, dlaczego ludzie są w różny sposób moralni? Częściowo oczywiście można odpowiedzieć na te pytania sięgając do badań neuroscience. Jednak brak perspektywy psychologicznej, znacznie ogranicza zakres możliwych wyjaśnień. Mnie osobiście dziwi brak jakichkolwiek odniesień do psychoanalitycznych badań nad kształtowaniem się superego, ideału ego, ego idealnego, psychopatologii superego, roli przywiązania w rozwoju. Można bronić perspektywy przyjętej w książce, że inny jest jej cel i zakres badań, ale mimo to, brak odniesień do wiedzy psychoanalitycznej niezwykle zubaża jej eksplanacyjny walor.
Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Fot. autora; prawa zastrzeżone. |
poniedziałek, 16 maja 2016
Psychoanaliza a neuronauka
Jednym z głównych zarzutów w kierunku psychoanalizy jest zarzut o brak naukowych podstaw. Cóż, kwestia naukowości psychoanalizy, z jednej strony to skomplikowane zagadnienie mające swoją obszerną historię i literaturę, z drugiej zaś strony - to zagadnienie dość proste do określenia!
Psychoanaliza dzięki badaniom klinicznym, terapiom, obserwacji dzieci itp. sformułowała cały korpus wiedzy, która jest użyteczna w leczeniu i służy do interpretacji zarówno zjawisk psychopatologicznych, jak i psychologicznych. Tyle. Kto chce, niech sprawdza. Jednym z dowodów na to, że wiedza psychoanalityczna jest wartościowa, jest zainteresowanie badaczy mózgu tą dziedziną wiedzy. Wystarczy tu przywołać Marka Solmsa, Antonio Damasio, Josepha LeDoux, Jaaka Pankseppa, czy Erica Kandela. Nie przypadkiem neuronaukowcy do spółki z analitykami założyli już w 1999 roku wspólne czasopismo, a rok później, w 2000r powołali International Neuro - Psychoanalysis Society.
Historię powstania dziedziny, którą obecnie nazywa się neuropsychoanalizą śledzi książka dziennikarki (wykształconej analitycznie i w dziedzinie neuronauki) Casey Schwartz pt. In the Mind Fields. Exploring the New Science of Neuropsychoanlysis. Warto sięgnąć po tę pozycję. Nie jest ona również bezkrytyczna wobec samej neuronauki czy psychoanalizy. Tym bardziej wydaje się wiarygodna i intelektualnie inspirująca.
Zapraszam na stronę Gabinetu:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Fot. autora, prawa zastrzeżone. |
wtorek, 26 stycznia 2016
Znaczenie miłości
Kontynuując poszukiwania związku psychoterapii z neuronauką i w ogóle wiedzą o funkcjonowaniu biologicznym człowieka, warto zajrzeć do książki Sue Gerhardt Znaczenie miłości. Jak uczucia wpływają na rozwój mózgu. Autorka tej książki - co jest niezwykle ważne - jest nie tylko zainteresowana funkcjonowaniem ludzkiego układu nerwowego, ale jest również praktykującą psychoterapeutką psychoanalityczną. W polecanej pozycji dużo miejsca poświęca negatywnej funkcji wczesnych traum w życiu człowieka, z których najważniejsze do długa separacja od opiekunów, brak miłości i zainteresowania. Można powiedzieć, że te czynniki, które Gerhardt przedstawia w perspektywie neuro - hormonalnej, wcześniej opisywali już analitycy kleinowscy odnosząc się do znaczenia relacji matki z dzieckiem. Tej sfery dotyczyły również poszukiwania Donalda Winnicotta i w końcu szeroko rozwijany obecnie nurt badań nad jakością przywiązania zapoczątkowany przez takich analityków jak Bowlby czy Spitz.
Miłość i ciepła, wspierająca więź jest podstawą rozwoju człowieka, ale też rehabilitacji psychoterapeutycznej.
Zapraszam na stronę Gabinetu Psychoterapii:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Fot. autora, prawa zastrzeżone. |
środa, 20 stycznia 2016
Emocjonalny mózg i emocjonalna pamięć
Jak sugerowałem już we wcześniejszym wpisie, neuronauka, badania nad mózgiem, niezależnie od badań psychoanalitycznych, dokonała pewnych odkryć o naturze człowieka, które wydają się być w dużej mierze zgodne z ustaleniami analityków. Jednym z takich odkryć, jest znaczenie emocjonalności w życiu człowieka i podkreślenie faktu, że do pewnego stopnia pozostaje ona niezależna od intelektu. Chodzi tu o fakt, że emocjonalna reakcja człowieka może przebiegać - i często tak się dzieje - niezależnie od racjonalnej oceny umysłu. Co więcej, okazuje się, że systemy pamięci - emocjonalnej i tzw. deklaratywnej, pamięci faktów, są oddzielne. To również, oraz pewne obserwacje dotyczące rozwoju struktur mózgowych, potwierdzają możliwość istnienia niedostępnych pamięci deklaratywnej wspomnień emocjonalnych z wczesnego dzieciństwa, które mogą mieć wpływ na dorosłe funkcjonowanie człowieka. To potwierdzałoby tezę psychoanalizy o istnieniu nieświadomych stanów umysłu i nieuświadomionych stanów emocjonalnych; uzasadniałoby również praktykę psychoanalizy związaną z próbą uczynienia tego, co nieuświadamiane, bardziej świadomym, tak, aby zmniejszyć wpływ tych wczesnych, traumatycznych doświadczeń i nieświadomych wspomnień.
Badania nad mózgiem i wypływające z nich konsekwencje opisuje w swoim artykule popularyzatorskim J. Le Doux:
Zapraszam na stronę Gabinetu:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| Mózg emocjonalny, obrazek pobrany ze strony: brain |
poniedziałek, 11 stycznia 2016
Nauka o mózgu i psychoanaliza
Zygmunt Freud tworząc swoją koncepcję aparatu psychicznego wybrał psychologię, ponieważ nie miał dość danych, które umożliwiłyby mu bardziej stanowcze odwołania do biologii mózgu. Był jednak z wykształcenia neurologiem i jego pierwsze artykuły właśnie neurologii dotyczą. Wyraził też pogląd, że może w przyszłości medycyna i biologia dojdzie do takiego poziomu rozumienia zjawisk mózgowych, że psychoterapia nie będzie potrzebna.
Współczesna neuronauka, nauka o mózgu doszła do wielu odkryć od czasów Freuda. Choć również psychofarmakologia poczyniła wielki krok na przód, to ani ona, ani neuronauka nie może póki co zastąpić psychologii i psychoterapii.
Chociaż niektórzy badacze mózgu są dość negatywnie nastawieni do psychoanalizy i jej ojca - Freuda, to inni, również ci najwybitniejsi, doceniają intuicje zawarte w psychoanalitycznej wizji człowieka. Badając funkcjonowania mózgu od strony jego aktywności emocjonalnej Joseph LeDoux i Antonio Damasio przywoływali postać Freuda, jako tego, który słusznie zwracał uwagę na życie nieświadome, procesy emocjonalne i ich znaczenie, oraz rolę wczesnych doświadczeń, które kształtują osobowość człowieka. Okazuje się, że w tej kwestii to badania nad mózgiem dopiero dochodzą do tego, co psychoanalitycy mówili już sto lat temu.
Praktyczną konsekwencją tych wniosków jest to, że to właśnie psychoanaliza i terapia psychodynamiczna okazuje się, że ma rację zajmując się emocjami jako czymś pierwotnym, a nie podejście poznawcze, traktujące reakcje emocjonalne człowieka jako wynik patrzenia poprzez różne poznawcze filtry - przekonania, sądy itp.
Zapraszam na stronę Gabinetu Psychodynamicznego:
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 |
| fot.pobrane ze strony: PR |
Subskrybuj:
Posty (Atom)