Pokazywanie postów oznaczonych etykietą psychoterapia psychodynamiczna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą psychoterapia psychodynamiczna. Pokaż wszystkie posty

środa, 10 czerwca 2026

Anty-Edyp i krytyka psychoanalizy

Psychoanaliza bywała krytykowana w bardzo rożny sposób. Najbardziej znaną formą tej krytyki, była ocena ze strony osób, które miały reprezentować tzw. metodę naukową. Z tego punktu widzenia opisywali ją Karl Popper, Adolf Grünbaum czy też Hans Eysenck. Tak też bywa ona najczęściej krytykowana obecnie. Jeśli chodzi o słuszność tej oceny, wiele należałoby tu napisać. Przede wszystkim wypada zaznaczyć, że nie ma jednej ogólnie przyjętej definicji nauki i metody naukowej. Nawet jeśli istnieją złote standardy w postępowaniu badawczym, to jednak ogromna ilość wiedzy funkcjonującej w ramach różnych gałęzi nauk społecznych i humanistycznych, czy nawet biologicznych, pochodzi z innych źródeł niż eksperyment. Chodzi tu na przykład o procedury obserwacji. W ramach praktyk medycznych i psychoterapeutycznych jest to również kazuistyka. Wiedza gromadzona jest więc przez dziesięciolecia badań i prób leczenia chorych. Równie ważna jest tu też teoretyczna spekulacja. W tym kontekście można powtórzyć znane powiedzenie, iż nie ma nic bardziej praktycznego, niż dobra teoria. Dlatego wydaje się, że należy na naukę spojrzeć bardzo szeroko - szerzej niż z perspektywy procedur eksperymentalnych i osławionej popperowskiej falsyfikacji. Dość wcześnie filozofowie nauki dostrzegli, że propozycja Poppera nie jest wystarczająca do odpowiedniego opisania praktyk badawczych i określenia kryterium różnicującego nauki od tego, co nauką nie jest. Można tu wymienić choćby przykład jego ucznia - Imre Lakatosa, który zmodyfikował podejście popperowskie i stworzył własną metodologię programów badawczych. Właśnie na przykład z perspektywy tej metodologii można bronić naukowości psychoanalizy, jako naukowego programu badawczego.

Oryginalną krytykę psychoanalizy przedstawili w latach 70 i 80 zeszłego wieku dwaj francuscy filozofowie - Gilles Deleuze i Felix Guattari. Obaj myśliciele pozostawali pod silnym wpływem zarówno psychoanalizy freudowskiej, jak też lacanowskiej. Guattari sam był psychoanalitykiem, analizantem i uczniem Lacana. Jednak od czasu rozpoczęcia współpracy z Deleuzem zaczął być coraz bardziej krytyczny wobec swojego nauczyciela, aż do całkowitego zerwania i odrzucenia jego nauki. Dość trudno prześledzić, które aspekty ich wspólnej pracy pochodzą od jednego, lub drugiego filozofa. Stali się - by użyć ich nomenklatury - maszyną pisarską, maszyną filozoficzną, która produkowała kolejne książki. Ich krytyka psychoanalizy została sformułowana przede wszystkim w dyptyku Kapitalizm i schizofrenia. Pierwsza część nosi tytuł Anty-Edyp, druga część, napisana znacznie później, Tysiąc plateau. Zasadniczym rdzeniem ich projektu krytycznego było podważenie uniwersalności psychoanalitycznej koncepcji kształtowania się podmiotowości. Idąc za pewnym nurtem refleksji antropologicznej podważającej uniwersalność zjawiska kompleksu Edypa w rozwoju człowieka, sami również odrzucali jego powszechność. Uznawali jednocześnie, że postulowanie i narzucanie tej koncepcji przez autorów psychoanalitycznych jest formą przemocy i wynika z kapitalistycznych i burżuazyjnych sposobów produkcji ludzkiej subiektywności. Jako alternatywę proponowali schizoanalizę, która miała być otwarta na różne formy podmiotowości i tworzenia się subiektywności, co uwolnić miało możliwość wyrażania pragnień z jarzma trójkąta edypalnego. Nieświadome psychoanalizy próbowali zastąpić nieświadomym maszynowym, gdzie jest ono rozumiane właśnie jako maszyna produkująca, maszyna pragnąca. I nic więcej. Ich koncepcja nie jest łatwa w recepcji. Wysoki poziom abstrakcyjności ich spekulacji oraz swoista nomenklatura powoduje, że czytanie ich dzieł staje się prawdziwym wyzwaniem. Jednak ta główna idea ich wspólnego projektu wydaje się dość klarowna: ludzka subiektywność, to coś więcej niż strukturalne prawa, czy fazy rozwoju psychoseksualnego. Odmienną jednak kwestią jest to, czy rzeczywiście psychoanaliza jako cały, różnorodny dyskurs jest tak bardzo autorytarna i despotyczna, jak przedstawiali to Deleuze i Guattari. Trudno znaleźć bowiem we współczesnej kulturze i nauce taką praktykę, która w podobnym stopniu, jak psychoanaliza, byłaby otwarta na refleksję i różnorodność. Pomimo tego, co mówią, piszą i twierdzą uprzedzeni wobec psychoanalizy krytycy.

Deleuze i Guattari

Zapraszam do kontaktu:

Jakub L. Przybyła 

Gabinet Psychoterapii IMAGO

KRAKÓW

gabinet.imago@gmail.com

tel. 888 867 115 

psychoterapia psychodynamiczna, superwizja, seminaria teoretyczne
 

środa, 11 marca 2026

Psychodynamiczna terapia zaburzeń osobowości

Skuteczna psychoterapia zaburzeń osobowości, powinna opierać się na standaryzowanej i przemyślanej metodzie. Co oznacza to stwierdzenie? Nie ma jednej metody leczenia głębokich problemów osobowościowych, ale terapeuta chcący pomóc, powinien posługiwać się pewnymi algorytmami działania. Dlaczego? Czy nie świadczy to o jego sztywności? Niekoniecznie. Jeśli poprzez algorytmy te rozumieć pewne procedury i zasady, których będzie terapeuta się trzymał, jest to dalekie od jakiejkolwiek sztywności. Procedury te chronią pacjenta i terapeutę przed nieświadomymi uwikłaniami, które szkodziłyby procesowi terapii, a przede wszystkim, samemu pacjentowi. Dlatego tak ważne jest, aby w terapii w ogóle, a w terapii zaburzeń osobowości szczególnie, ustalony zostały wyraźne ramy współpracy i określona metodyka terapii. 

Psychoterapia psychodynamiczna i psychoanalityczna najczęściej oferują tego rodzaju ramy. Mogą to być formy oparte o procedury i protokoły podręcznikowe, jak terapia TFP czy MBT. Może to być również po prostu terapia psychoanalityczna (psychodynamiczna), która wprowadza szereg parametrów - szczególnych zasad związanych z diagnozą problemu pacjenta i wynikającą z niej, procedurą terapii.

Zapraszam do obejrzenia wypowiedzi Franka Yeomansa na temat leczenia zaburzeń narcystycznych i borderline w terapii TFP (film jest w języku angielskim):

 


 

Zapraszam do kontaktu w sprawie podjęcia psychoterapii psychodynamicznej lub superwizji psychodynamicznej

 Jakub L. Przybyła Gabinet Psychoterapii psychodynamicznej w Krakowie

gabinet.imago@gmail.com

tel. 888 867 115

Facebook

wtorek, 3 lutego 2026

Schopenhauer i Nietzsche jako nieświadomi prekursorzy psychoanalizy

Na środowych spotkaniach u Freuda dyskutowano zarówno o filozofii Arthura Schopenhauera, jak też Fryderyka Nietzschego. Obaj wielcy myśliciele stworzyli swoiste teorie nieświadomego. Nie było to naturalnie dokładnie to samo rozumienie tego terminu, jakie zaproponowała psychoanaliza. Jednak Nietzsche wyraźnie pisał, o tym, że w człowieku panuje jakieś Selbst, coś co wymyka się świadomości. To raczej zwierzęca część człowieka. Schopenhauer znany jest jako metafizyk woli. Jest to termin, który oznacza substancję samą, to z czego składa się świat. Ale substancja ta możliwa jest tylko do rozpoznania intuicyjnego w człowieku jako jego chcenie, wola właśnie. W tym znaczeniu, wola - i szeroko, i wąsko rozumiana, jest czymś nieświadomym, co dopiero świadomym powinno zostać uczynione. Oczywiście ujęcie to jest filozoficzne, ale momentami wola ta jawi się jak freudowski popęd życia. Można powiedzieć, że freudyzm, częściowo, jest schopenhaueryzmem stosowanym, użytym jako forma terapii.
 
Czy Freud popełniał plagiat? Czy teoria Freuda traci cokolwiek na swojej oryginalności ze względu na te wspaniałe filozoficzne korzenie? Oczywiście odpowiedź na oba pytania brzmi: NIE! Freud lubił podkreślać oryginalność swojej myśli. Cóż w tym dziwnego? Nie mógł jednak nie zdawać sobie sprawy z filozoficznych ujęć nieświadomego. Istnieje zresztą bogata literatura na ten temat. Gdyby Freud nie znał tych odniesień, nie odcinałby się od nich tak gwałtownie. Całej społeczności psychoanalitycznej przypomniał je jeszcze za życia Freuda Wilhelm Windelband i Israel Levin. Przez całą drugą połowę XIX wieku żyto w kręgach intelektualnych Cesarstwa Niemieckiego, Austro-Wegierskiego i pewnie też Francji filozofią Schopenhauera, a później też von Hartmanna. Freud nawet jeśli nie czytał tych autorów, nie mógł nie znać ich idei. Nie zmienia to jednak tego, że to Freud właśnie, a nie kto inny (na pewno nie Charcot, czy Janet) dokonał rewolucji w psychologii tworząc psychoterapię, psychoanalizę i psychologię głębi. To dzięki niemu współcześnie mamy psychoterapię i nie ma takiego nurtu terapii, który czegoś nie zawdzięczałby odkryciom Freuda. Nawet jeśli są ludzie, którym się to nie podoba...
 
Terapią, która eksploruje świat nieświadomych znaczeń jest terapia psychoanalityczna i psychodynamiczna. Do takiej terapii mogę Państwa zaprosić!
 
Zachęcam do kontaktu:
 
- psychoterapia
- superwizja
- seminaria teoretyczne
 
Jakub L. Przybyła 
Gabinet Psychoterapii psychodynamicznej IMAGO, Kraków
tel. 888 867 115
gabinet.imago@gmail.com 

 

A. Schopenhauer

 

 

F. Nietzsche

 

czwartek, 22 stycznia 2026

Krakowskie seminarium z Freuda

Idąc w ślady Jeana-Michela Quinodoza raz w miesiącu w siedzibie Gabinetu Psychoterapii w centrum Krakowa grupa terapeutów czyta teksty Freuda. Zaczęliśmy od tekstu Nieświadomość, by zaraz potem przejść do tomu poświęconego technice terapii. Zapoznawanie się z myślą Freuda jest jednocześnie okazją do tego, by przyjrzeć się rozwojowi psychoanalizy w ogóle. Dlatego na spotkaniach pojawiali się też inni pionierzy analizy, m.in.: Wilhelm Stekel, Sandor Ferenczi, Sabina Spielrein.
 
Formuła spotkań jest dość luźna, pomimo istnienia pewnej struktury. Jednak grupa nie jest zamknięta i istnieje możliwość dołączenia do wspólnej pracy. 
 
Studiując pisma pionierów psychoanalizy wciąż można wiele się nauczyć o terapii w ogóle. Wiele z poruszanych w nich problemów, pozostaje aktualnymi do dzisiaj.
 
Zapraszam do kontaktu:
 
Jakub L. Przybyła Gabinet Psychoterapii IMAGO
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
 
 
fot. autora

 

środa, 21 stycznia 2026

O psychoterapii psychodynamicznej

Psychoterapia psychodynamiczna nie jest sztuką ezoteryczną lub pozostałością po świetności psychoterapii psychoanalitycznej. Jest to jedna z najlepiej opracowanych i intelektualnie uzasadnionych terapii psychologicznych. Obecnie w Polsce odbywa się debata na temat prawomocności i skuteczności terapii w ogóle. Istnieją środowiska i nurty, które chętnie deprecjonują konkurencję. Szczególnie obiektem ataków podlega psychoanaliza. Szkoda. Najczęściej krytyka psychoanalizy wynika z jej kiepskiej znajomości. Pewien profesor psychologii, na przykład, oszczędza psychoterapię psychodynamiczną krytykując jednocześnie psychoanalizę za posługiwanie się staromodnymi i "nienaukowymi" pojęciami wyparcia, projekcji itp. Brak najwyraźniej profesorowi wiedzy, że podstawą dla terapii psychodynamicznej są te właśnie pojęcia i terapia ta korzysta z teorii psychoanalizy. To, co ją odróżnia, to bogaty zbiór badań nad jej skutecznością. A te, pokazują, że jest ona skuteczna.
 
Psychoterapia psychodynamiczna to nie jedna szkoła. Istnieje przynajmniej kilka różnych jej odmian. Jedną z najlepszych opisów tej terapii przedstawił Glen Gabbard.
 
Polecam zapoznanie się z wywiadem z Januszem Kitrasiewiczem, który krótko stara się scharakteryzować czym terapia psychodynamiczna jest w ogóle, ale też w jego rozumieniu: 
 

 Zapraszam do kontaktu:
 
Jakub L. Przybyła Gabinet Psychoterapii Kraków
tel. 888 867 115
gabinet.imago@gmail.com 

wtorek, 20 stycznia 2026

Psychodynamiczna terapia. Psychodynamiczna superwizja


Szanowni Państwo

Psychoterapia psychodynamiczna jest jedną z najstarszych i najbardziej przemyślanych psychoterapii. Istnieją również badania, tzw. naukowe, które potwierdzają skuteczność niektórych strategii terapii psychodynamicznej. Metody badania naukowego są różne. Rozciągają się od spekulatywnego tworzenia teorii, poprzez obserwacje, po ściśle kontrolowane eksperymenty. Różne dziedziny wiedzy, można uzasadniać w różny sposób. Nie zawsze te same procedury badawcze można stosować do różnych dziedzin aktywności poznawczej. Krótko mówiąc, istniejąca współcześnie presja naukowego uzasadnienia, jest rodzajem mitologii i bardzo ograniczonego i prymitywnego spojrzenia na naukową i poznawczą praktykę człowieka. Ale mimo to, terapie psychodynamiczne, radzą sobie z wymogami, które ta mitologia tworzy.

Terapia psychodynamiczna odwołuje się do psychodynamicznego rozumienia ludzkiego umysłu. Dlatego jest terapią, która należy do szerokiego grona terapii psychoanalitycznych. To, co w szczególności odróżnia  psychoterapię psychodynamiczną od psychoanalizy i terapii psychoanalitycznej, to nastawienie tej pierwszej na proces leczenia. Zatem o ile psychoanaliza jest rodzajem epistemologii, praktyki poznawania siebie i innych, terapia psychodynamiczna jest przede wszystkim rodzajem leczenia.

Zapraszam Państwa do współpracy. 

Oferuję psychoterapię psychodynamiczną oraz superwizję psychodynamiczną dla praktyków terapii. Zapraszam serdecznie do kontaktu:

Jakub L. Przybyła Gabinet Psychoterapii Kraków

tel. 888 867 115

gabinet.imago@gmail.com

Facebook

 

Fot. autora

niedziela, 4 stycznia 2026

Nowy rok (2026)

 Rozpoczął się kolejny rok. To raczej symboliczna, niż realna zmiana. Jednak można ją wykorzystać do rozpoczęcia czegoś nowego. Zawsze trzeba znaleźć punkt, w którym nastąpi jakiś początek, z którego dokona się pierwszego kroku. Czemu nie początek roku? Jeśli ktoś zastanawia się nad podjęciem psychoterapii, to jest to najlepszy czas. 

Ponieważ koniec roku to w mojej pracy koniec prowadzonych procesów terapeutycznych, od stycznia pojawiają się nowe godziny, w których mogę przyjąć pacjentów. Dlatego serdecznie zapraszam do kontaktu i rozpoczęcia współpracy.

Zapraszam:

 Jakub L. Przybyła

tel. 888 867 115

gabinet.imago@gmail.com

Psychoterapia psychodynamiczna w Krakowie 

 


 

Fot. autora

środa, 25 sierpnia 2021

O psychoterapii jasno i prosto

Wielość różnych nurtów i rodzajów psychoterapii sprawia że ciężko zorientować się w ofercie pomocowej. Sięganie po publikacje fachowe może przywrócić o zawrót głowy, każda bowiem oferuje inne rozumienie diagnozy i problemów i inny, mniej lub bardziej zrozumiały, żargon. Na początku rozwoju psychoterapii w Polsce, w latach 70tych XXw,  ukazała się niezwykła książka autorstwa pionierów polskie psychoterapii i psychoanalizy - Jana Malewskiego i Michała Łapińskiego. Książka ta w sposób niezwykle prosty tłumaczy mechanizmy zaburzeń nerwicowych. Jest pisana z perspektywy psychoanalitycznej, ale unika języka psychoanalizy. Nie traci przy tym głębi rozumienia problemów ludzkich. Takich publikacji wciąż potrzeba.

Zapraszam do kontaktu w sprawie podjęcia psychoterapii. 

Gabinet Psychoterapii Imago Kraków 

Tel. 888 867 115

gabinet.imago@gmail.com 



wtorek, 24 sierpnia 2021

Koniec wakacji, początek psychoterapii...

Szanowni Państwo

Wakacje się powoli kończą. Choć jeszcze wiele osób wyjeżdża na zasłużone urlopy, dla innych to czas powrotu do starych i nowych obowiązków, pracy i codziennych trosk. Ze względu na urlop również mój Gabinet nie funkcjonował przez ostatnie dwa tygodnie. Od dzisiaj zapraszam jednak Państwa do kontaktu jeśli jesteście tylko zainteresowani podjęciem psychoterapii psychodynamicznej lub terapii uzależnień w Krakowie w kontakcie osobistym (nie pracuję przez Internet). Początek roku szkolnego to dobry moment, aby zdecydować się na rozpoczęcie terapii. 

 

Zapraszam do kontaktu poprzez pocztę elektroniczną: 

gabinet.imago@gmail.com

lub - najlepiej - przez telefon:

888 867 115


fot. autor



środa, 7 lipca 2021

Psychoterapia a ewolucja

 Zapraszam do zapoznania się z moim najnowszym artykułem, który właśnie ukazał się w czasopiśmie "Psychiatria". Jest to jego wersja internetowa. Artykuł porusza kwestię związków psychoterapii, szczególnie nurtów psychoanalitycznych, z teorią ewolucji. 

 Jakub L. Przybyła

 

Zastosowanie teorii ewolucji 

w obszarze psychoterapii


Zapraszam do kontaktu:

Psychoterapia psychodynamiczna w Krakowie

tel. 888 867 115

gabinet.imago@gmail.com

środa, 19 maja 2021

Psychoterapia w internecie

Pandemia COVID 19 zmieniła rzeczywistość. Na ile ta zmiana jest czasowa, a na ile trwała zapewne się jeszcze okaże. Jedną z ważnych zmian, z jakimi została skonfrontowana praktyka psychoterapii, to konieczność przejścia do kontaktu internetowego. Ten rodzaj psychoterapii był już wcześniej praktykowany przez wielu terapeutów. Jednak duża część środowiska terapeutycznego pozostawała wobec niego krytyczna. Często traktowano ten rodzaj terapii jako gorszy, związany z odegraniem problemów i psychopatologii pacjenta itd. Nie zmieniało tego ani to, że wielu terapeutów próbowało takiej pracy, jak i to, że część psychoanalityków już w czasach przed Internetem prowadziło analizy poprzez telefon.

Pandemia zmieniła tę sytuację. Terapia on-line, jak się o niej mówi, zdominowała przestrzeń dialogu psychoterapeutycznego. Nawet w sytuacji ustępowania pandemii wielu terapeutów woli pozostawać w kontakcie on-line. Jaka jest tego przyczyna? Jakie argumenty za tym stoją? Czy nie jest to przypadkiem rozwiązanie podobne do teleporad lekarskich? Realność tych porad, podkreślana przez samych lekarzy, jest taka, że nie da się w ten sposób ani porządnie zdiagnozować pacjenta, ani skutecznie leczyć! Nie wiadomo czemu tego rodzaju refleksja nie towarzyszy również praktyce terapeutycznej. W tym sensie preferowanie tego rodzaju terapii przez specjalistów, może być pogwałceniem sztuki leczenia, a nawet postępowaniem nieetycznym. Nieetyczność polegałaby tu na tym, że terapeuta z góry oferujący terapię on-line nie docenia siły psychopatologii, czyli siły problemów i cierpienia pacjenta. Tym, co może za tym stać, to nadzieja na zysk. To przecież oczywiste, choć niechętnie się o tym mówi, że psychoterapeuci zarabiają na prowadzonych przez siebie terapiach.

Dlatego, uważam, że warto zastanowić się czy sensownym jest korzystać z usług via Internet. Być może jednak nie jest to najlepszy wybór, tak samo jako korzystanie z lekarskich teleporad w poważnych sprawach? Podobnie warto się zastanowić nad profesjonalizmem osób, które bez skrupułów taki model leczenia oferują swoim pacjentom.


Zapraszam do kontaktu:


Jakub Przybyła Gabinet Psychoterapii IMAGO

 w Krakowie, Pl. Szczepański 3

tel. 888 867 115

gabinet.imago@gmail.com

wtorek, 2 lutego 2021

Powrót wypartego

W ostatnim czasie Wydawnictwo Universitas wydało kolejny tom z serii Dzieje psychoanalizy w Polsce pod tytułem Czy powrót wypartego? Psychoanaliza i dziedzictwo totalitaryzmów. Redaktorem tego tomu jest Ewa Kobylińska-Dehe. Zebrane w tym tomie teksty poruszają tematykę na styku psychoanalizy i traumatycznych dziejów Europy, a w szczególności Polski. Najważniejszym tematem jest jednak zagłada ludności żydowskiej, która naznaczyła losy polskiej psychoanalizy. Warto przeczytać zgromadzone w książce artykuły. Jest to szczególnie chyba ważne w obliczu obecnej, tak nieprzejrzystej, sytuacji politycznej w Polsce i na świecie.




Zapraszam również do kontaktu w sprawach podjęcia psychoterapii psychodynamicznej:

Jakub Przybyła, KRAKÓW
gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 116

niedziela, 24 stycznia 2021

Psychoterapia par / psychoterapia małżeńska

Psychoterapia psychodynamiczna to terapia, która może być adresowana nie tylko do indywidualnego pacjenta. Podejście to sprawdza się również w terapii par, terapii małżeństw. Na tym gruncie szczególnie inspirujące są prace psychoanalityka Jurga Willego. Polecam jego książki ale też zapraszay do kontaktu w przypadku chęci dokonania refleksji nad własnym związkiem.

Psychoterapia psychodynamiczna par w Krakowie, 

tel. 888 867 115

 

fot. autor

 

wtorek, 2 czerwca 2020

Biologiczne podstawy psychoterapii

Z przyjemnością informuję, że właśnie ukazał się mój nowy tekst. Został opublikowany w najnowszym numerze czasopisma "Psychiatria". Niestety dostęp do artykułu jest płatny. Mimo to zapraszam do lektury:




Fot. autora
 

poniedziałek, 2 września 2019

Philosophical and methodological problems concerning neuropsychoanalysis

Summary 
The article criticizes the idea of integrating neurobiology and psychotherapy based mainly on the study of psychoanalysis and neuropsychoanalysis. The author focuses on the philosophical and methodological problems which arise from attempts to carry out this integration. The article presents the view that this approach is a harmful reduction. It also proposes a look at the relationship between psychotherapy and neurobiology as an area of cooperation that avoids the confusion of theoretical languages. 

Philosohical and methodological problems concerning neuropsychoanalysis

poniedziałek, 21 stycznia 2019

O uzależnieniach jeszcze...

Książka Adama Altera Uzależnienia 2.0 porusza ważny temat dotyczący korzystania z nowych technologii. Autor opisuje tam fenomen, który nazywa uzależnieniem behawioralnym. Czym jest uzależnienie behawioralne dla nikogo w gruncie rzeczy nie jest jasne. Trudno się jednak zgodzić z autorem książki, twierdzącym że każdy, niezależnie od jakichkolwiek czynników, jest w stanie uzależnić się od nowych technologi: gier, internetu, portali społecznościowych, smartfonów... No cóż, to nasza codzienność. Na pewno ta technologa czyni człowieka zależnym, niekoniecznie jednak ta zależność jest destrukcyjna! Dlatego wydaje się, że to właśnie osobowość człowieka, jego charakter predysponują go do niekorzystnego i destrukcyjnego zachowania. Tymi problemami zajmuje się psychoterapia psychodynamiczna. Zatem to, co nazywa się czasem uzależnieniem behawioralnym powinno być leczone raczej terapią psychodynamiczną, a nie terapią uzależnień. W jednym autorowi warto przyznać jednak słuszność: opisywana zależność od technologii to poważny problem społeczny.

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychoterapii Psychodynamicznej:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
Kraków 


poniedziałek, 12 listopada 2018

Z historii seksualności i męskiej obsesji

Wiele jest książek, które opisują z perspektywy antropologicznej czy też historycznej dzieje i zjawiska związane z ludzką seksualnością, czy też zdrowiem psychicznym. Wiele z tych książek to pozycje przełomowe, jak na przykład książki Michela Foucault, czy też - z innej perspektywy - Eve Ensler. Publikacją niezwykle ciekawą, zapewne nie przełomową, choć za to napisaną lekko, jest książka Diane Ducret Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji. To opowieść o swoistym męskim szaleństwie na punkcie kobiecych genitaliów; o męskiej obsesji, która ukazywała męską słabość i fascynację, która popychała przez wieki polityków, decydentów, duchownych i patriarchalne społeczeństwo do prób stłumienia i kontrolowania kobiecej przyjemności i ekspresji seksualnych potrzeb. Z tego punktu widzenia, należy zaznaczyć, że książka jest wciąż aktualna. 

Refleksja nad seksualnością jest jednym z ważnych tematów w życiu każdego człowieka. Zapewne lektury przybliżające historię traktowania płci i ciała oraz seksualności są tutaj niezwykle pouczające. Czasem jednak nie wystarcza tu tylko autorefleksja. Wtedy przydaje się rozmowa z terapeutą, najlepiej psychodynamicznym albo psychoanalitycznym, dla którego rozmowa o ludzkiej płciowości to chleb powszedni.

Zapraszam na stronę Gabinet Psychoterapii Psychodynamicznej w Krakowie:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115

Diane Ducret, źródło: wikipedia



poniedziałek, 29 października 2018

Psychoterapia psychodynamiczna nastolatków

Dojrzewanie (adolescencja, nastolectwo) to okres w życiu człowieka niezwykle ważny i burzliwy a jednocześnie trudny. To, co jest przejawem normalności w dorosłości nie koniecznie musi stać wysoko w hierarchii wartości nastolatka. To, co wydaje się z perspektywy dorosłego patologiczne, nie musi takim być w odniesieniu do adolescenta. To przykładowe paradoksy związane z dojrzewaniem. Okresowi temu przygląda się w swojej książce Wieczne nastolatki Francois Ladame. W przystępny sposób, a jednak pozbawiony uproszczeń, opisuje meandry tego trudnego wieku. Książkę szczególnie polecam. 

W ramach swojej praktyki prowadzę również psychoterapię psychodynamiczną nastolatków. Zapraszam do kontaktu.

Zapraszam też na stronę Gabinetu:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115



środa, 3 października 2018

Iluzje, kłamstwa i mechanizmy obronne

Idea mechanizmów obronnych w funkcjonowaniu psychiki ludzkiej pochodzi od Freuda, a szczególnie z jego późnych pism. Ideę tą twórczo rozwinęła jego córka Anna i cały nurt psychologii ego. Wiele, szczególnie prymitywnych i pierwotnych, mechanizmów obronnych opisała Melania Klein i jej uczniowie. Do tematu strategii obronnych w szczególny sposób podszedł też psychoterapeuta psychodynamiczny Jon Frederickson. W swojej - raczej popularnej, niż specjalistycznej - książce Kłamstwa którymi żyjemy opisuje i przedstawia ideę mechanizmów obronnych jako mechanizmów tworzenia sobie iluzji i samooszukiwania. Nietrudno zgadnąć, że tak rozumiane strategie obronne są źródłem cierpienia i trudności. Zatem receptą, którą proponuje autor, jest konfrontowanie się z emocjonalną prawdą, przed którą mechanizmy te miałyby bronić. Frederickson szczególnie odnosi się do bardziej dojrzałych mechanizmów m.in. tłumienia i projekcji, a jego analizy są bardzo zdroworozsądkowe i w tym sensie nie dotykają bardziej skomplikowanych i wymagających tematów związanych z emocjonalnym życiem człowieka. W sumie jest to jednak zaleta tej książki, jeśli rozumieć ją jako przystępnie napisaną pozycję dla szerokiego grona odbiorców. Dlatego też warta jest ona polecenia. 

Zapraszam do obejrzenia wywiadu - rozmowy z Jonem Fredericksonem i Bogdanem de Barbaro:


Zapraszam na stronę Gabinetu Psychoterapii Psychodynamicznej:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115


poniedziałek, 28 maja 2018

Histeria, neurologia i stary, dobry Freud

Często powtarzane są głosy, że zaburzenia histeryczne, szczególnie w takiej postaci w jakiej badał je i opisał Zygmunt Freud, odeszły w zapomnienie. Współczesność miałaby być erą uzależnień i zaburzeń osobowości. Suzanne O'Sullivan w swojej książce Wszystko jest w twojej głowie. Opowieść o chorobach psychosomatycznych pokazuje jednak, że zaburzenia konwersyjne, psychosomatyczne, somatoformiczne, często w takiej właśnie formie, w jakiej opisał je Freud i jemu współcześni, nadal występują i są częstą przypadłością. Osoby cierpiące na te problemy rzadziej jednak trafiają do gabinetu psychiatry lub psychoterapeuty, a częściej do neurologa. Ta fascynująca opowieść, która odwołuje się do tradycji wielkich pionierów badań nad związkiem ciała i umysłu: Charcota, Janeta i Freuda, pokazuje, że wciąż pozostaje prawdą fakt cierpienia z powodów emocjonalnych i nieświadomych. A jednak Freud miał rację. 

Leczenie stanów histerycznych, zaburzeń konwersyjnych i psychosomatycznych jest trudne i długotrwałe. Głównie psychoanaliza i psychoterapia psychodynamiczna może być polecana w tych przypadkach. Chodzi tu oczywiście o fakt brania przez te modalności terapeutyczne pod uwagę istnienia nieświadomego życia psychicznego.

Książkę serdecznie polecam, szczególnie, że czyta się ją łatwo i z przyjemnością. 


Zapraszam na stronę gabinetu psychoterapii psychodynamicznej:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115
Kraków