Pokazywanie postów oznaczonych etykietą historia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą historia. Pokaż wszystkie posty

piątek, 31 lipca 2026

O psychoterapii... znowu i znowu...

W związku z toczącą się obecnie dyskusją na temat tego, czym psychoterapia jest, a czym nie jest lub nie może być, powstało już dość dużo wypowiedzi. Co ciekawe, dyskusja to ani nowa, ani oryginalna. Stare spory i argumenty wyciągane są znowu z zakurzonych zakamarków. Stare, przebrzmiałe publikacje ożywają na nowo... Ciężko przygląda się tej dyskusji. Szczególnie smutną konstatacją jest to, że wystarczyłoby aby oponenci czytali więcej, szczególnie publikacji z drugiej strony. Być może gdyby wypowiedzi uczestników dyskusji charakteryzowały się większą świadomością historycznonaukową i teoriopoznawczą. Tak, historia i filozofia są tutaj podstawową wiedzą... Nie bójmy się zatem studiować historii nauki i filozofii nauki!

W ostatnim czasie pewien, tzw. profesor, napisał pewną książkę. Jej wydźwięk jest podobno bardzo krytyczny wobec praktyki psychoterapii sensu largo. Naukowiec ten ma reprezentować NAUKĘ, AKADEMIĘ i OBIEKTYWIZM. Podobno... Wystarczająco wiele jest wypowiedzi, tego tzw. profesora w domenie publicznej, by wiedzieć, jak wielu rzeczy nie rozumie. Nic nie rozumie z nauki o nieświadomym, z teorii i praktyki psychoanalizy i terapii psychodynamicznej, a właśnie te dziedziny zajadle krytykuje. Gdyby zechciał poświęcić więcej swojego cennego czasu na wnikliwą lekturę literatury przedmiotu... Gdyby zechciał większą historyczną i teoriopoznawczą refleksją obdarzyć praktykę naukową psychologii...

Serdecznie polecam Państwa uwadzę recenzję książki tzw. profesora, autorstwa wybitnego znawcy historii psychologii - Bartłomieja Dobroczyńskiego:

Recenzja: Czy na pewno wiadomo, czym jest to, co zwiemy psychoterapią? Refleksje na marginesie książki Przemysława Bąbla „Wojna o psychoterapię. Między nauką, praktyką, biznesem i polityką”

 
Fot. autora

poniedziałek, 12 listopada 2018

Z historii seksualności i męskiej obsesji

Wiele jest książek, które opisują z perspektywy antropologicznej czy też historycznej dzieje i zjawiska związane z ludzką seksualnością, czy też zdrowiem psychicznym. Wiele z tych książek to pozycje przełomowe, jak na przykład książki Michela Foucault, czy też - z innej perspektywy - Eve Ensler. Publikacją niezwykle ciekawą, zapewne nie przełomową, choć za to napisaną lekko, jest książka Diane Ducret Zakazane ciało. Historia męskiej obsesji. To opowieść o swoistym męskim szaleństwie na punkcie kobiecych genitaliów; o męskiej obsesji, która ukazywała męską słabość i fascynację, która popychała przez wieki polityków, decydentów, duchownych i patriarchalne społeczeństwo do prób stłumienia i kontrolowania kobiecej przyjemności i ekspresji seksualnych potrzeb. Z tego punktu widzenia, należy zaznaczyć, że książka jest wciąż aktualna. 

Refleksja nad seksualnością jest jednym z ważnych tematów w życiu każdego człowieka. Zapewne lektury przybliżające historię traktowania płci i ciała oraz seksualności są tutaj niezwykle pouczające. Czasem jednak nie wystarcza tu tylko autorefleksja. Wtedy przydaje się rozmowa z terapeutą, najlepiej psychodynamicznym albo psychoanalitycznym, dla którego rozmowa o ludzkiej płciowości to chleb powszedni.

Zapraszam na stronę Gabinet Psychoterapii Psychodynamicznej w Krakowie:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115

Diane Ducret, źródło: wikipedia



środa, 9 marca 2016

Psychoterapia psychoanalityczna w Polsce

Jak przekonuje Paweł Dybel w swojej najnowszej książce Psychoanaliza - ziemia obiecana? Dzieje psychoanalizy w Polsce 1900 - 1989 myśl Freuda bardzo szybko została w Polsce doceniona i znalazła wielu zwolenników. Gremia psychiatrów, neurologów i psychologów z uwagą przyglądały się nowinkom naukowym płynącym z Wiednia. Szybko psychoanaliza znalazła się w obrębie zainteresowania głównych ośrodków życia intelektualnego w ówczesnej Polsce - w Krakowie, we Lwowie i w Warszawie. Wygłaszano referaty, pisano artykuły naukowe, książki oryginalne i omówienia teorii. Cały ten wysiłek został w dużym stopniu zniweczony katastrofą II Wojny Światowej, emigracją lub śmiercią wielu przedstawicieli psychoanalizy w Polsce. Ci, którzy wyjechali, stali się światowej sławy analitykami: Bychowski, Nunberg, Segal, Skotnicka...

Dominujący system ideologiczny po wojnie wykluczał psychoanalizę z kręgu dopuszczalnych aktywności, czy przedmiotów refleksji naukowej. Pomimo to powoli, lokalnie, odradzała się myśl analityczna w Polsce. Jej kolejnymi przedstawicielami byli m.in. Malewski, Winid, Sokolik, Pawlik, Walewska, Drozdowski. 

Jak cała historia psychoanalizy, także jej historia w Polsce, świadczy o niezwykłej żywotności tej nauki. Chociaż wielokrotnie ogłaszano śmierć dziedzictwa Freuda, psychoanaliza ma się nadzwyczaj dobrze, i nadal oferuje potrzebującym jedną z najbardziej głębokich i przepojonych miłością form pomocy psychologicznej. 

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychoterapii:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115

Zygmunt Freud


poniedziałek, 20 lipca 2015

Rozwój psychiatrii i w obliczu psychiatrii

Perspektywa psychiatrii, ale też psychoterapii musi brać pod uwagę rozwój człowieka przynajmniej w dwóch znaczeniach. Pierwsze znaczenie odnosi się do rozwoju człowieka: od niemowlęctwa do śmierci, bowiem psychiatria i psychoterapia zajmuje się człowiekiem w każdym wieku! Druga perspektywa wynika z psychoanalitycznego rozumienia psychopatologii i antropologii w ogóle. Chodzi tu o to, że z tej perspektywy człowiek dorosły nosi w sobie trudny i sukcesy dzieciństwa i młodości: zarówno w swojej zdrowej części, jak i tej, którą - z braku lepszego określenia - uważa się za chorą. Tylko teoria psychoanalityczna, czy też psychodynamiczna dysponuje w tym sensie całościową wizją człowieka, jego rozwoju, zdrowia i patologii.

W zbiorze Konteksty psychiatrii (red. B. de Barbaro, Wyd. UJ Kraków 2014) Maciej Pilecki w tekście Psychiatria a rozwój porusza w bardzo ciekawy sposób temat rozwoju człowieka - z perspektywy psychiatry i teorii psychoanalitycznej. W drugiej części swojego tekstu porusza natomiast zagadnienie rozwoju psychiatrii. Jego refleksje są o tyle cenne, że nie stroni od pokazania ciemnej strony historii psychiatrii; tego, jak psychiatria była (może jest nadal?) zamieszana w praktyki wykluczania, represji i biopolitykę, oraz grę interesów ekonomicznych. Z tego powodu tekst Macka Pileckiego wart jest przeczytania i namysłu nad nim.

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

gabinet.imago@gmail.com


Fot. autora, prawa zastrzeżone.