środa, 21 listopada 2012

Psychoterapia dzisiaj


Z uwagą przeczytałem krótki tekst Andrzeja Turowskiego Manifest. Sztuka, która wznieca niepokój (Wydawnictwo Książka i Prasa, Warszawa 2012). Jak sugeruje sam tytuł tekst ten jest manifestem artystycznym. Związki sztuki i psychologii są różnorakie i bardzo głębokie. Podobnie można powiedzieć o związkach sztuki i psychoanalizy. Krótko warto zaznaczyć, że dla Jacquesa Lacana surrealizm był jednym ze źródeł inspiracji właśnie. Tekst Turowskiego można wpisać w tradycję sztuki zarówno walczącej, zaangażowanej, jak też awangardowej. Jego główna teza głosi, że sztuka powinna być zaangażowana w praktykę polityczną, taką która problematyzuje demokrację i realność społeczną. Być może taka polityczność bliska jest temu, o czym pisała Chantal Mouffe w eseju Polityczność (Wydawnictwo KP, Warszawa 2008). Oczywiście manifest Turowskiego wpisuje się w tradycję ideową intelektualnej lewicy. Dlatego w tekście odnajdujemy odwołania do DebordaRancièra, czy Žižka Odwołując się do tego ostatniego, Turowski wskazuje, że praktyka społeczna opanowana jest przez logikę nadmiernej konsumpcji podlegającej analizowanemu przez Lacana nakazowi superego (nad-ja): rozkoszuj się! Paradygmatem jest tu przesłodzona substancja coca coli, której nigdy dość! Ideą sztuki, która wznieca niepokój jest sztuka angażująca się w społeczny dyskurs i  wskazująca jego mechanizmy. 

Książka ta zwróciła moją uwagę na zaangażowanie społeczne psychoterapii. Pomimo deklaratywnej ideologicznej neutralności psychoterapia psychoanalityczna i psychodynamiczna angażuje się poprzez analizę źródła rozkoszy podmiotu (tego, co nieświadome). W ten sposób wytrąca też człowieka z trybów społecznego spektaklu o którym pisał niegdyś Guy Debord. Jak uczy Žižek, wszędzie można znaleźć zaangażowanie ideologiczne. Odkrywanie zaś tego zaangażowania na płaszczyźnie społecznej podobne jest pracy psychoanalityka W tym sensie psychoterapia psychodynamiczna jest terapią, która wznieca niepokój.

Zapraszam do odwiedzenia strony Gabinetu Psychoterapii:



gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora. Prawa zastrzeżone.

środa, 14 listopada 2012

Psychoterapia uzależnień

Wiele osób, fachowców wielu dziedzin, a szczególnie eksperci z zakresu zdrowia psychicznego zgadzają się co do tego, że obecny czas, to czas narcystycznych zaburzeń osobowości i uzależnień. Podobnie jak królową przełomu XIX i XX wieku była histeria, tak obecnie, wspomniane wcześniej zaburzenia zdrowia psychicznego, zdominowały psychopatologię. Nie jest to oczywiście sprawa taka nowa. Korzenie tego zjawiska sięgają głęboko w wiek XX i związane są z licznymi kulturowymi, społecznymi i ekonomicznymi przekształceniami. Bardzo skrótowo można powiedzieć, że zaburzenia te to pokłosie logiki "późnego kapitalizmu", albo neoliberalnych zmian kulturowo - społecznych. Główne zadanie człowieka zatem we współczesnym świecie to: zaprezentować się, sprzedać, uczynić z siebie atrakcyjny produkt. Zmiany te uderzają też w samą psychoterapię, którą oskarża się o małą skuteczność, czy długoterminowość. Oczywiście złudną, ale postulowaną przez decydentów finansowych alternatywą, jest tu farmakoterapia. Wątek ten - a właściwie obronę statusu rozmowy terapeutycznej - podjęła w swych publikacjach, znana w Polsce terapeutka, Nancy McWilliams.

W ramach działalności Gabinetu zajmuję się psychoterapią narcystycznych zaburzeń osobowości, jak też uzależnień. Prawdziwą plagą są obecnie uzależnienia od leków, lub substancji wytwarzanych domowymi sposobami z leków. Bardzo często do terapii trafiają uzależnieni młodzi ludzie o bardzo dużych problemach z osobowością. Terapia takich osób, szczególnie w ramach gabinetowych, jest szczególnie trudna i wymaga ogromnego zaangażowania ze strony pacjenta. Bez motywacji pacjenta, terapeuta niestety niewiele zrobi. Narcystyczna wizja świata jest bowiem niezwykle trudna do zmiany...


Zapraszam na stronę Gabinetu:

gabinet.imago@gmail.com

Kraków, pl. Szczepański 3/42

Fot. autora. Prawa zastrzeżone.


Psycholog Kraków

wtorek, 6 listopada 2012

Psychoanaliza i kultura

Część środowiska psychoterapeutów psychodynamicznych uważa, że teoria psychoanalityczna powinna być używana jedynie do opisu rzeczywistości klinicznej; tej rzeczywistości, która rozgrywa się w gabinecie psychoterapeutycznym. Trudno zgodzić się z takim wnioskiem. Psychoanaliza jest nie tylko wiedzą kliniczną, ale też antropologią, psychologią rozwojową, psychologią kultury. Ten kierunek myślenia wytyczył już Freud, a jego następcy chętnie wspierali jego wysiłki w odsłanianiu psychologicznych mechanizmów kultury. Analizy takie przeprowadzali również chętnie psychoanalitycy nurtu kleinowskiego, chodzi tu głównie o Hannę Segal. Jednak najbardziej znanym teoretykiem kultury odwołującym się do pojęć freudowskich i lacanowskich jest Slavoj Žižek.  Niektórzy mają go za filozoficznego hochsztaplera, inni za geniusza. Nie można jednak odmówić mu, że jego książki i wykłady pobudzają do myślenia. Jednym z ciekawszych projektów tego słoweńskiego filozofa jest psychoanalityczna analiza kina wyrażona m.in. w dokumencie The Pervert's Guide to Cinema. Zapraszam do zapoznania się z całością tego ciekawego filmu. Natomiast tutaj polecam dwa fragmenty dostępne w internecie (brak tu tłumaczenia z języka angielskiego):






Zapraszam również na stronę internetową:


Kraków, Plac Szczepański 3/42



piątek, 2 listopada 2012

Teoria Zygmunta Freuda

W pracy w ramach działalności Gabinetu Psychoterapii posługuję się teorią psychodynamiczną. Psychoterapia psychodynamiczna, to zmodyfikowana teoria i praktyka psychoanalityczna. Ojcem psychoanalizy, jak powszechnie wiadomo, był Zygmunt Freud. Pomimo ogłaszanego co parę lat krachu psychoanalizy i upadku autorytetu samego Freuda, można śmiało powiedzieć, że jego idee i myśl, mają się bardzo dobrze. Ich kliniczną skuteczność, ale i ograniczenia, weryfikuje przede wszystkim psychoterapeutyczna praktyka. Od czasów Freuda w ramach poszukiwań psychoanalitycznych powstało wiele koncepcji i nowych teorii, wszystkie one odnoszą się jednak i uznają autorytet badań freudowskich. Dlatego pewnie warto czytać i znać dzieła Freuda.

Zapraszam do przeczytania artykułu, w którym opisuję zręby freudowskiej koncepcji człowieka. Ukazał się on w 2009 roku w czasopiśmie Psychoterapia:





Zapraszam również na stronę internetową Gabinetu:

gabinet.imago@gmail.com

Kraków, Pl. Szczepański 3/42

Fot. autora. Prawa zastrzeżone.