Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szkoły psychoterapii. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szkoły psychoterapii. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 22 marca 2016

Gotowość do psychoterapii

Korzystanie z usług psychoterapeutycznych jest coraz powszechniejszym sposobem radzenia sobie w sytuacji doświadczania życiowych problemów i objawów psychologicznych. Jednakże sama decyzja i wstępną gotowość do rozpoczęcia terapii może okazać się nie dość wystarczająca, aby z niej skorzystać.

Przede wszystkim terapia nie jest zwykłą rozmową. Jest oczywiście rodzajem rozmowy, której funkcją jest pomaganie i leczenie, ale rządzi się swoistymi prawami, które zawarte są w umowie - kontrakcie, jaki terapeuta zawiera z pacjentem. Oczywiście to terapeuta ma prawo i właściwie obowiązek decydować o doborze metod i rodzaju leczenia. Jest to zgodne z faktem, że to psychoterapeuta jest profesjonalistą, który powinien posiadać odpowiednią wiedzę psychoterapeutyczną i psychopatologiczną. Na podstawie tej wiedzy powinien zaproponować pacjentowi sposób leczenia. Wiąże się to z koniecznością zaakceptowania przez pacjenta zależności od terapeuty i zaproponowanych warunków. Oczywiście alternatywą jest rezygnacja z danej terapii, czy terapeuty. Niemniej jednak podjęcie terapii musi się wiązać z zaakceptowaniem jakiś warunków.

Terapia to najczęściej długi proces. Dlatego aby z niego skorzystać i wytrwać do czasu wspólnego uzgodnienia zakończenia terapii, konieczna jest duża motywacja pacjenta. Zaangażowanie osoby korzystającej z terapii może być zagrożone zarówno przez okoliczności życiowe, jak również - i to jest ważniejsze - przez czynniki nieświadome związane z przeżyciami pacjenta. Dlatego ważne jest, aby chcąc skorzystać z terapii przygotować się na przyjmowanie za dobrą monetę sugestii terapeuty i nie poddawanie się przy pierwszych wątpliwościach.

Oczywiście można przyjmować sugestie terapeuty tylko wówczas, jeśli wierzy się w jego kompetencje. Stąd warto poznać doświadczenie zawodowe terapeuty, przynależność do zawodowych stowarzyszeń, aktywność naukową, system terapeutyczny reprezentowany przez specjalistę. Pozwala to m.in. zrozumieć postępowanie profesjonalisty, ocenić czy terapeuta przestrzega standardów zawodowych i zbudować na tej podstawie zaufanie, które jest podstawą aliansu terapeutycznego. Niestety wciąż jest wielu psychoterapeutów, którzy kierują się raczej swoim widzimisię, niż zasadami postępowania profesjonalnego dla swojej grupy zawodowej.

Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

gabinet.imago@gmail.com
tel. 888 867 115

Kozetka w muzeum Freuda, zdjęcie pobrane ze str: Poradnia


wtorek, 21 kwietnia 2015

Rodzaje terapii

Psychoterapia nie jest jednorodną dziedziną wiedzy. Różne są korzenie poszczególnych szkół terapii. Również ich zasób pojęć i rozumienia tego, czym jest życie psychiczne i jego patologia bywa bardzo różne. Istnieją oczywiście tendencje do tego, aby integrować wiedzę terapeutyczną, wyciągać z różnych szkół to, co wspólne i to, co "oparte na dowodach". Jest to realizacja scjentystycznego i oświeceniowego ideału jedności nauk (bo taką zintegrowaną teorię terapii integruje się jeszcze z neuropsychologią). To zjawisko konsiliencji, o którym pisał Edward O. Wilson.

Integracja jest jednak w przypadku psychoterapii podejrzana o tyle, że nie da się spójnie myśleć sprzecznych teorii. Niestety nie wszystkim to przeszkadza.

Wśród różnych szkól terapii dominujące pozycje od lat zajmują dwa nurty: poznawczo - behawioralny i psychodynamiczny/psychoanalityczny. Dalej plasują się różne teorie humanistyczne, egzystencjalne, systemowe. W przypadku każdej z tych szkół istnieje jednak sporo stereotypów, co do tego, czym są te terapie, jak wyglądają, i jacy są sami terapeuci danej modalności. Być może najwięcej uprzedzeń narosło jednak wokół terapii psychodynamicznej: terapeuci są zimni, nie wspierają, nie uśmiechają się nawet - to uprzedzenia samych pacjentów. Wielu psychologów i lekarzy uważa zaś, że terapia psychodynamiczna jest skostniała, przestarzała, zbyt frustrująca, nieskuteczna, nadaje się tylko do ciężkich zaburzeń, np. osobowości. Żadne z tych twierdzeń i przesądów nie jest prawdziwe. Sama teoria nie decyduje o tym, a wręcz przeciwnie, jasno mówi o potrzebie wsparcia, rozumienia, empatyzowania, możliwości leczenia stanów lękowych, neurotycznych, posttraumatycznych itp. Oczywiście sami terapeuci bywają już różni, zależy jaką mają osobowość. To od ich osobowości i talentu zależy, jak będą pracować. Zasada ta nie tyczy się zresztą tylko terapii psychodynamicznej, ale w ogóle psychoterapii, każdego nurtu.


Zapraszam na stronę Gabinetu Psychologicznego:

gabinet.imago@gmail.com

Fot. autora, prawa zastrzeżone.

wtorek, 10 marca 2015

Profesjonalizm w psychoterapii

Profesjonalizm w psychoterapii to pojęcie dość niejednoznaczne i często - zbyt łatwo - subiektywizowane. Bycie profesjonalnym psychoterapeutą to oczywiście stosowanie metod terapii zgodnie z wyuczoną wiedzą teoretyczną i praktyczną. Jest to też zachowanie zgodne z kodeksami etycznymi, które formułowane i publikowane są przez odpowiednie towarzystwa psychoterapeutyczne.

Co zatem nie jest profesjonalne w psychoterapii? Zdecydowanie brak profesjonalizmu polega na łatwym rezygnowaniu z metod i nie stosowaniu się do wiedzy teoretycznej danej modalności terapeutycznej. Oznacza to w praktyce, że ze względów etycznych i profesjonalnych terapeuta nie powinien odstępować od znanych sobie zasad postępowania i interweniowania. Jeżeli będzie to robił, nawet na wyraźne życzenie pacjenta, oznacza to raczej, że wzmacnia jego opory oraz niedojrzałe pragnienia, niż to, że pomaga pacjentowi. Ze strony pacjenta chodzi więc tu o opór; po stronie terapeuty jest w takim przypadku poddanie się, odreagowanie, lub zwykły brak profesjonalizmu.

Opisywana sytuacja jest analogiczna do sytuacji gdy pacjent lekarza somatycznego żąda by ten nie posługiwał się swoją wiedzą, ale odstąpił od niej na rzecz przyjęcia punktu widzenia pacjenta, który nie ma przecież odpowiedniego przygotowania, wykształcenia czy doświadczenia.

Oczywiście należy pamiętać, że w pewnych wyjątkowych sytuacjach odstępstwa od reguły są możliwe, trzeba tylko wiedzieć dlaczego się od tej reguły odchodzi i jak ma to pomóc w problemie pacjenta. Inną ważną kwestią jest to, że ze względu na wiele różnych modalności i szkół psychoterapeutycznych pacjent ma prawo wiedzieć, jak pracuje jego terapeuta. Terapeuta zaś powinien jasno wyłożyć swojemu pacjentowi sposób i reguły pracy, jakie ze względu na przekonania i posiadane wykształcenie stosuje w pracy.

Zapraszam na stronę Gabinetu:

gabinet.imago@gmail.com

Autor: Egon Schiele, zdjęcie pobrane z Wikiart